Het land van de hoge bomen

Yosemite national parkBergbeklimmen hadden we al gedaan, maar nu zijn wij echt de bergen ingegaan. Onze eerste bestemming was Yosemite National Park. Na zo’n vier uurtjes rijden kwamen we het park binnen en gingen als eerst naar Tuolumne Grove Trailhead. Dit lag op de route en was een mooie wandeling van ongeveer vijf kilometer.

Tijdens deze wandeling zagen wij al diverse dikke en hoge bomen, maar dit bleken geen Sequoia’s te zijn. Na twee en half kilometer afdalen kwamen we bij het begin van de trail aan. Hier zagen we enkele sequoia’s staan. Hele dikke stammen en gigantisch hoog. Aan het eínde van de trail kwamen uit bij een sequoia waar je door heen kon lopen. Een leuke toeristische attractie en fotomomentje, alleen jammer dat de boom jaren geleden was omgewaaid, waardoor de boom enkel nog een stompje is.

Kou lijden in Yosemite

Na deze wandeling reden we naar ons hotel / tentenkamp Curry Village. Hier aangekomen kregen een tent van twee personen toegewezen. Echter hadden we een vijf persoons verwarmde tent geboekt, maar die bleken niet te bestaan. We kregen er toen één zonder verwarming. Na het avondeten voelden we het al snel afkoelen en gingen nog een spelletje doen in onze tent, voordat we gingen slapen.

Mark en ik werden wakker van een brombeer drie tenten verder op. Die zat zaaggeluiden te maken voor tien. We merkten toen dat het erg koud was in de tent en we kregen het beide ook koud. Gelukkig waren er voor vijf personen dekens in de tent en konden we die nog over onze andere dekens leggen. Beide hadden nu vier deken over elkaar liggen, maar slapen deden we nauwelijks meer.

Sequoia National Park

De volgende morgen was de temperatuur al snel weer aangenaam en pakten we onze spullen. We vervolgenden onze weg naar Sequoia National Park en onderweg stopten we nog bij diverse mooie uitzicht plaatsen van Yosemite.

We wilden naar Sequoia gaan via Kings Canyon, maar moesten onze route aanpassen door een grote bosbrand die daar nog steeds heerst. We bereikten Sequoia nu via een andere ingang en moesten met de auto vele haarspeldbochten nemen omhoog.

Eenmaal boven zagen we de ene naar de andere Sequoia staan. We kwamen onderweg de General Sherman Tree tegen. Dit is ’s werelds grootste boom als je kijkt naar het houtvolume dat de boom heeft en is vermoedelijk 2300 tot 2700 jaar oud. Een erg mooie wandeling was dit hier naar toe en onderweg kwamen we verschillende hertjes en eekhoorns tegen. Aangekomen bij deze gigantische grote boom voelde je een dwerg, want in de directe omgeving stonden nog veel meer sequoia’s.

Ons hotel zei op haar website dat er een brandlucht bij het hotel hing door de bosbrand, die op slechts twintig kilometer bij het hotel vandaan was. Alleen wij hebben hier niets van vernomen. Ook zag je in de omgeving geen rookpluimen. Vermoedelijk stond de wind gunstig.

De volgende morgen gingen we al vroeg weg, want er stond een flinke autorit op ons te wachten van tien uur naar Las Vegas. We konden dit in acht uurtjes doen, maar wilden via Death Valley naar de gokstad rijden.

Eerst maakten we nog een stop in Sequoia. Een sequoia was omgevallen over een weg en hier hadden ze een kleine tunnel in gezaagd waardoor je zelfs met de auto door de boom kon rijden. Erg grappig om te zien en daarnaast weer een leuk fotomomentje.

Na zo’n zeven uur rijden kwamen we aan bij Death Valley en je merkte meteen dat het erg warm was. Onderweg moesten we zelfs even de airco uitzetten om de auto niet oververhit te laten raken. Gelukkig was dit maar één keer tijdens een weg die bergopwaarts ging.

We hadden een paar stops gemaakt in het nationale park en op een geven moment waren we bij Badwater. Het was niet alleen erg warm, maar ook het laagste punt van Noord Amerika. Deze plek ligt maar liefst 85,5 meter onder zeeniveau en in de berg die er naast lag zag je een bordje waar het zeeniveau was. Daarnaast heeft het een klein poeltje, maar heeft het een enorm hoog zoutgehalte, waardoor het niet drinkbaar is. Vandaar de naam Badwater.

Na deze stop was het nog zo’n anderhalf uur rijden naar Las Vegas. Nadat we de laatste bergpas hadden gepasseerd zagen we in de verte de gokstad liggen en gaan wij proberen de jackpot mee naar huis te nemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *